Het is wit en het zit in een emmer
Over yoghurt ging het gesprek bij de Turkse groenteboer. Over emmertjes met Turkse yoghurt. Elke Turkse slager of groenteboer heeft ze. Veel Nederlanders denken dat Turkse yoghurt dezelfde is als Griekse of Bulgaarse, je kent ze wel, die uit de supermarkt. Maar de laatste twee zitten in kleine bakjes, Turkse gaat per emmertje.
Slim bedacht, want Turkse yoghurt is zo lekker, hij is op voor je er erg in hebt. En dan moet je weer naar buiten om een nieuw bakje te halen. Nu scheppen mijn Turkse buren die emmertjes ook zo leeg. Niet voor bij het ontbijt met muesli. Noch als toetje met vla of basterdsuiker. Maar vooral als ingrediënt in hartige gerechten.
Denk aan cacik, de bekende komkommer-knoflooksaus. Aan yoghurtsoep, yoghurt corbasi, of een populaire snack als adana yogurtlu, pittige lamskebab met yoghurt op knapperig brood.
En omdat Turkse yoghurt behalve vol van smaak ook vrij stevig is, inderdaad, niet te vergelijken met onze literpakken die je haast kunt uitschenken, is die bij uitstek geschikt voor het maken van een oerhollandse klassieker: hangop. Daarvoor moet je Turkse yoghurt eerst goed laten uitlekken in een vergiet bekleed met een vochtige theedoek. Na een paar uur, of nog liever de hele nacht, krijg je dan vanzelf een heerlijk romig toetje.
