Börek in de sneeuw

De beperkte skimogelijkheden staan in groot contrast met het overige dat Uludağ te bieden heeft: de service in de skiwinkels en op de piste, en last but not least de avondprogramma’s in de vijfsterren hotels. Hotels die overgeboekt zijn door elitaire Turkse vrouwen - met nanny’s voor hun kinderen (zonder man, want die is op zakenreis)- die goed vermaakt willen worden. Hun shopbehoeftes kunnen ze in het skidorp flink bevredigen en ook voor hun dagelijkse Sparituelen is gezorgd, want een afspraak bij de kapper en de masseur is ook in Uludağ geen overbodige luxe.  Al staat een skivakantie voor mij voor heel iets anders dan shoppen, nanny’s en wellnesss, toch is er een hele goede reden waarom ik regelmatig ga skien in Uludağ: culinair. Dat Uludağ in Bursa ligt, de hoofdstad van het Ottomaanse rijk, is duidelijk te zien en te proeven in de keukens van de restaurants, waar je je terug waant in de tijd van de sultans.  Koude kip met walnotensaus of börek, een hartige deeggerecht gevuld met kaas, gehakt of groente, in de middag.  Kalfsvlees met okra of imam bayildi (zie een eerdere blogpost) in de avond. En natuurlijk ontbrak geen enkele dag de ‘crème brulée’ van het Oosten, de kazan dibi, en die calorieën zorgden ervoor dat we elke avond naar de dancing van het hotel gingen, of naar de lokale bar, om te dansen en te genieten van Turkse live muziek. De Turkse ‘upper class’ ladies hadden hun Dior moonboots verruild voor Jimmy Choo disco shoes en bestelden de ene champagne na de andere, vaak in het gezelschap van hun knappe privé-skileraar. Yep, naar Uludağ ga je vooral voor de culinaire hoogstandjes en voor de high class après-ski.  Om te zien en gezien te worden. 

• < Vorige
• Volgende >

Reageren

Naam

E-mail

Reactie 1000 tekens over

Antispam bescherming Niet hoofdlettergevoelig

 

 Versturen Formulier legen